Επιλογή Σελίδας

Οι λέξεις είναι σαν το εργόχειρο

Όταν οι λέξεις (μ)πλέκονται με τρόπο “πιτήδειο” όπως λέμε στην Κρήτη,
τότε δημιουργούνται ν(ο)ήματα πολύτιμα.

Από 4 χρονών μου αρέσει να γράφω. Να κεντώ. Να πλέκω.
Μα κάποιες φορές θαρρώ πως είναι το ίδιο, σαν να πλέκεις τις λέξεις και να ‘φαίνεις νοήματα.

Στο blog αυτό μοιράζομαι σκέψεις, γνώσεις και συμβουλές.
Περιηγηθείτε στα κείμενά μου και αν βρείτε κάποιο που σας αρέσει,
θα χαρώ να το κοινοποιήσετε στα κοινωνικά σας δίκτυα.

Ένα καστράκι τόσο δα

Ένα καστράκι τόσο δα

Ένα καστράκι τόσο δα ήταν. Πάνω στον παραλιακό δρόμο, το έτρωγε η αλμύρα και η λήθη. Το εισιτήριο έκανε δυόμιση ευρώ, μπήκαμε δίχως δεύτερη σκέψη. Το Μεσαιωνικό Κάστρο της Λάρνακας κατασκευάστηκε τον 12ο αιώνα πΧ για να υπερασπιστεί τη νότια ακτή της Κύπρου. Με τον...

Ένα υφαντό σεμεδάκι στο coffee table

Ένα υφαντό σεμεδάκι στο coffee table

Όταν μπαίνω στο μαγαζί της Μαρίας με τους αργαλειούς και τα υφαντά της, νιώθω όπως ένα 5χρονο που μπαίνει σε ζαχαροπλαστείο. Οι λαϊκές τέχνες κουβαλούν πολλά περισσότερα από αυτά που αποτυπώνουν. Υπάρχει ένα ολόκληρο οικοσύστημα πίσω από τις πρώτες ύλες, την...

Γητειές για τον φταρμό

Γητειές για τον φταρμό

"- Πού πας, φταρμέ; Πού πας, καημέ; Πού πας, κακοποντισμέ;" Οι γητειές για τον φταρμό, τα λόγια που λένε στην Κρήτη για να αντιμετωπίσουν το κακό μάτι, περιλαμβάνουν φράσεις όπως οι παραπάνω. Φράσεις στις οποίες η ασθένεια προσωποποιείται και παίρνει ανθρώπινα...

Νέος μήνας, νέα τέχνη

Νέος μήνας, νέα τέχνη

Θα μπορούσαμε να μιλάμε ώρες για την καλαθοπλεκτική και την ψαθοπλεκτική, την πορεία τους ως χειροτεχνικό επάγγελμα, τη βιωσιμότητά τους σε έναν κόσμο που λατρεύει το εργοστασιακό προϊόν, το πολιτισμικό τους κεφάλαιο που πλαισιώνει τις πρακτικές ανάγκες του ανθρώπου,...

Η μικρή μας πλατεία Χειροτεχνίας

Η μικρή μας πλατεία Χειροτεχνίας

Η πλατεία αυτή είναι μία μικρή -ίσως η πιο μικρή- πλατεία στην Επισκοπή. Στην Επισκοπή που λέτε, έγινε ένα τριήμερο εκδηλώσεων για τον κρητικό διατροφικό πολιτισμό. Σε όλο το χωριό στήθηκαν περίπτερα, μαγειρέματα, ομιλίες, δρώμενα, μουσικές, παιδικές δραστηριότητες....

Γητειές της Κρήτης

Γητειές της Κρήτης

Ήμουν 2,5 μηνών όταν τραβήχτηκε τούτη η φωτογραφία στις διακοπές μας, αυγουστιάτικες μέρες του 1988. Η μητέρα μου απαθανατίζει με τον φακό τη στιγμή που η πεθερά της, η κρητικιά γιαγιά μας Καλλιόπη, μοιράζεται λόγια παλαιινά στον μεγάλο μου αδερφό. Και εκείνος τα...

Φύσα, βοριά μου, όσο θες

Φύσα, βοριά μου, όσο θες

Κάθε άνθρωπος θαρρεί τον τόπο του ξεχωριστό από τσ' άλλους. Εγώ λοιπόν θα σας πω για τις Μέλαμπες. Όποιον ρωτήσετε στην Κρήτη για τους μελαμπιανούς, θα σας μιλήσουν για ανθρώπους μερακλήδες. Υπάρχουν ερμηνείες πίσω από τη διαγενεακή φήμη της μελαμπιανής παρέας αλλά θα...

Νέος αργαλειός in town!

Νέος αργαλειός in town!

Πριν 10 χρόνια έζησα για λίγο καιρό στον Ζαρό, καταγράφοντας Γητειές της Κρήτης. Κάθε μέρα περνούσα από τη Μαρία Ζαχαριουδάκη που δούλευε τους αργαλειούς της από το πρωί μέχρι αργά. Της έλεγα για την επιθυμία μου να αποκτήσω κάποτε έναν και εκείνη - όλο αγάπη- με...

Σε κάποιο κρητικό γλέντι, κάπου, σ’ ένα μικρό χωριό

Σε κάποιο κρητικό γλέντι, κάπου, σ’ ένα μικρό χωριό

"Πάμε να χορέψουμε;", είναι η ερώτηση που θέλω να ακούω συνέχεια αυτό το καλοκαίρι. Να σηκωνόμαστε από τo τραπέζι και να πιάνουμε (σ)τον κύκλο. Έναν ασφυκτικό κύκλο σε μία ασφυκτική πλατεία. Σε κάποιο κρητικό γλέντι κάπου σ' ένα χωριό. Στα τραπέζια να μοιραζόμαστε το...

Καταγράφοντας την κουρά σε μια βιαννίτικη κορφή

Καταγράφοντας την κουρά σε μια βιαννίτικη κορφή

Το μικρό αγόρι (παρ)ακολουθώντας τα χνάρια του πατέρα του ξάπλωσε το ζώο στο χώμα. Εκείνο, εξοικειωμένο στο ανθρώπινο χέρι περίμενε με υπομονή τις επόμενες κινήσεις. Και τα δυο μαζί, περίμεναν τον πατέρα να αναλάβει. Οι δύο ενήλικοι άντρες με τα ψαλίδια στο χέρι...