Επιλογή Σελίδας

Οι λέξεις είναι σαν το εργόχειρο

Όταν οι λέξεις (μ)πλέκονται με τρόπο “πιτήδειο” όπως λέμε στην Κρήτη,
τότε δημιουργούνται ν(ο)ήματα πολύτιμα.

Από 4 χρονών μου αρέσει να γράφω. Να κεντώ. Να πλέκω.
Μα κάποιες φορές θαρρώ πως είναι το ίδιο, σαν να πλέκεις τις λέξεις και να ‘φαίνεις νοήματα.

Στο blog αυτό μοιράζομαι σκέψεις, γνώσεις και συμβουλές.
Περιηγηθείτε στα κείμενά μου και αν βρείτε κάποιο που σας αρέσει,
θα χαρώ να το κοινοποιήσετε στα κοινωνικά σας δίκτυα.

Λευκή, με βουβή βελονιά

Λευκή, με βουβή βελονιά

Βλέπω τούτη τη φωτογραφία στο διαδίκτυο και το μυαλό μου τρέχει σε μία αλλόκοτη σκέψη. Αλλόκοτη γιατί ενώ η φωτογραφία αποτυπώνει μία τραγική συνθήκη, εμένα ο νους μου πλέκει συνειρμούς και στένεται σ' ένα σημείο της εικόνας. Στη μικρή δαντέλα. Τη λευκή αυτή...

“Η κακιά η ώρα” έχει πιο σκοτεινές ρίζες απ’ όσο νομίζουμε.

“Η κακιά η ώρα” έχει πιο σκοτεινές ρίζες απ’ όσο νομίζουμε.

"Η κακιά η ώρα” έχει πιο σκοτεινές ρίζες απ' όσο νομίζουμε. Ήμουν μια φορά σε ένα χωριό της Κρήτης, καταγράφοντας ιστορίες και χαρτογραφώντας τη λαϊκή δαιμονολογία: το σύμπαν των καταχανάδων, ανασκελάδων, πειρασμικών, διαβόλων, τριβόλων και του συναφιού τους. Σε μία...

Γιορτή του πατέρα: Ημέρα υπενθύμισης

Γιορτή του πατέρα: Ημέρα υπενθύμισης

Στην τηλεόραση έπαιζε την ασπρόμαυρη ταινία "Χτυποκάρδια στο θρανίο". Με τον Παπαμιχαήλ στον ρόλο ενός καθηγητή πανεπιστημίου και τη Βουγιουκλάκη στον ρόλο μίας μαθήτριας που θυσιάζει το σχολείο για να τον παντρευτεί. Εκείνος δεν την αφήνει να συνεχίσει το σχολείο,...

Η ζωή μοιάζει λιγάκι με το ποδήλατο

Η ζωή μοιάζει λιγάκι με το ποδήλατο

Στις 3 Ιουνίου λέει το ημερολόγιο εκτός από τα γενέθλια της Ζεάκη είναι και η παγκόσμια ημέρα ποδηλάτου. Και σκέφτομαι ότι η ζωή μοιάζει λιγάκι με το ποδήλατο: 1. Στην αρχή φοβάσαι να προχωρήσεις μόνος σου δίχως βοήθεια - είτε αυτή είναι των γονιών, των αδερφών, των...

Ημέρα της Γυναίκας: Εκείνα που δε λέγονται

Ημέρα της Γυναίκας: Εκείνα που δε λέγονται

Κι εδά που καταλάγιασε η μέρα με τα λουλούδια και τα χρόνια πολλά, ας σύρω ν' ανοίξω τα συρτάρια της μνήμης να μοιραστούμε εκείνα που δε φαίνονται, εκείνα που δε λέγονται. Η επιτόπια έρευνα στα χωριά της Κρήτης είναι μία ευλογημένη δραστηριότητα, να ακούς και να...

“Μάρτη σου βάνω, να μη σε κάψει ο ήλιος”

“Μάρτη σου βάνω, να μη σε κάψει ο ήλιος”

Το ρυτιδιασμένο χέρι έπιασε τα μικροσκοπικά δάχτυλα και τα 'βαλε στην ποδιά της. Πήρε έπειτα τις δύο κλωστές, ζύγισε με το μάτι το μήκος που χρειαζόταν και τις έκοψε με το τρίπαλιο ψαλίδι - προίκα κι αυτό από τη μάνα της. Ένωσε τις δυο κλωστές μ' έναν κόμπο στη μιαν...

Λαογραφικά των Οσπρίων

Λαογραφικά των Οσπρίων

Πριν λίγες ημέρες, με κάλεσαν στην ΕΡΤ για τα λαογραφικά της Παγκόσμιας Ημέρας Οσπρίων, να μοιραστώ στον αέρα κάποιες προφορικές παραδόσεις που καταγράφω στα χωριά. Με προσκάλεσε η Ιωάννα Νιαώτη στο (απολαυστικό) ραδιοφωνικό της ένθετο "Κόκκινη Σβούρα" που απευθύνεται...

Για το γάλα και το κρέας

Για το γάλα και το κρέας

Οι ξύλινες πόρτες του παραδοσιακού ριάντ άνοιξαν διάπλατα και μπροστά μας απλώθηκε η έρημος Σαχάρα. Ο Άραβας που θα οδηγούσε το καραβάνι μας μάς ζύγισε με το μάτι, γυναίκες και άντρες της παρέας, για να αποφασίσει με ποια σειρά θα δέσει τις καμήλες που θα ιππεύαμε....

Οι Μέλαμπες στα ακαδημαϊκά αμφιθέατρα

Οι Μέλαμπες στα ακαδημαϊκά αμφιθέατρα

Ήταν καλοκαίρι του 2016 όταν ήρθα στο χωριό δίχως να γνωρίζω κανέναν. Είχα αποφασίσει να κάνω τη διδακτορική διατριβή με πεδίο έρευνας τις Μέλαμπες. Αφενός λόγω επιστημονικού ενδιαφέροντος για την κοινότητα, αφετέρου λόγω προσωπικού ενδιαφέροντος για την καταγωγή μου:...

Αποχαιρετώντας το 2020

Αποχαιρετώντας το 2020

- Βγήκα που λες, παιδί μου, από την πόρτα του σπιθιού να πάω στη βρύση να γεμίσω, ξεκίνησε να μου περιγράφει κάποτε μία γιαγιά. Τα μάτια της χαμογέλασαν σαν έσυρε την αθιβολή από τα παλιά. Συνέχισε ζωηρά: - Είχα τότεσας μιαν αίγα, μικιή, απού μου 'κλούθιε όπου θελα...