Επιλογή Σελίδας

Οι λέξεις είναι σαν το εργόχειρο

Όταν οι λέξεις (μ)πλέκονται με τρόπο “πιτήδειο” όπως λέμε στην Κρήτη,
τότε δημιουργούνται ν(ο)ήματα πολύτιμα.

Από 4 χρονών μου αρέσει να γράφω. Να κεντώ. Να πλέκω.
Μα κάποιες φορές θαρρώ πως είναι το ίδιο, σαν να πλέκεις τις λέξεις και να ‘φαίνεις νοήματα.

Στο blog αυτό μοιράζομαι σκέψεις, γνώσεις και συμβουλές.
Περιηγηθείτε στα κείμενά μου και αν βρείτε κάποιο που σας αρέσει,
θα χαρώ να το κοινοποιήσετε στα κοινωνικά σας δίκτυα.

Βανίλια σ’ ένα ποτήρι κρυγιό νερό

Βανίλια σ’ ένα ποτήρι κρυγιό νερό

   Έφταξε ο ταχυδρόμος στο χωριό κι άφησε τις εφημερίδες από τη Χώρα. Τον είδε ο μικρός ν' αλαργαίνει στον αμαξωτό κι έβαλε τα παπούτσια του να τρέξει στο καφενείο. Να πάρει την εφημερίδα να τηνε φέρει του παππού για το ρεγάλο. Και δεν είναι τόσο το χαρτζιλίκι απού...

Εκπαιδεύοντας μικρούς ηγέτες του αύριο

Εκπαιδεύοντας μικρούς ηγέτες του αύριο

Σαν σήμερα πέρυσι με κάλεσαν στο Ηράκλειο για ένα εργαστήρι σε παιδιά δημοτικού με θέμα "Παιδική Ηγεσία και Επιχειρηματικότητα". Να τους μιλήσω για τη δυναμική της επικοινωνίας και του brand storytelling. Πώς λέμε την ιστορία της επιχείρησής μας και πώς χτίζουμε τη...

Brand storytelling έξω από τη Σαχάρα

Brand storytelling έξω από τη Σαχάρα

Τέτοιες μέρες, τέλη Ιουνίου, ήταν που αφήναμε πίσω μας την έρημο της Σαχάρα για να διασχίσουμε τα βουνά του Άτλαντα και να καταλήξουμε στην πρωτεύουσα του Μαρόκο. Κάπου στην ερημιά, κάναμε στάση σε μια περιοχή με πηγάδια και ένα δίκτυο χιλιομέτρων από υπόγειες...

Αναμνήσεις από το δημοτικό σχολείο του Βοτανικού

Αναμνήσεις από το δημοτικό σχολείο του Βοτανικού

Το κουδούνι χτύπησε και οι πόρτες άρχισαν να ανοίγουν η μία μετά την άλλη. Φωνές πλημμύρισαν τον διάδρομο τρέχοντας στην αυλή για το διάλειμμα. Οι τάξεις άδειασαν και τα παράθυρα όλα άνοιξαν να αεριστεί ο χώρος για την επόμενη ώρα του μαθήματος. Λίγα παιδιά στο...

Καλοστρατιά σου, Μανώλη Γλέζο

Καλοστρατιά σου, Μανώλη Γλέζο

Ήμουν 16 χρονών όταν γνώρισα τον Μανώλη Γλέζο και τον Λάκη Σάντα, τους άντρες που κατέβασαν τη σβάστικα από την Ακρόπολη το '41. Αυτό που θυμάμαι έντονα από τη θεατρική παράσταση που κάναμε τότε για να τους τιμήσουμε, με σκηνοθέτη τον Dimitris Mikios, ήταν το...

Όχι στις τοξικές αναρτήσεις

Όχι στις τοξικές αναρτήσεις

Οι αστυνομικοί προσπαθούσαν να ηρεμήσουν τον νεαρό στην είσοδο της πολυκατοικίας στο τέλος του δρόμου. Ολοένα και περισσότερα παράθυρα άνοιγαν, κάποιοι γείτονες κατέβηκαν με περιέργεια να μάθουν λεπτομέρειες, σε απόσταση δύο μέτρων βέβαια. Ταραγμένος και υπό την...

– Παρατηρείς πράμα περίεργο;

– Παρατηρείς πράμα περίεργο;

Ασχολούμαι αυτές τις μέρες με το πρώτο κεφάλαιο του διδακτορικού (που είναι σαν το γιοφύρι της Άρτας: ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ εγκρεμιζόταν). Καταπιάνομαι λοιπόν με τις Μέλαμπες ως τόπο εδαφικό προτού περάσω στη συμβολική και ψηφιακή τους ταυτότητα. Και ένα από...

Παραμύθια στ’ Ανώγεια

Παραμύθια στ’ Ανώγεια

Λέω πως όσο ανεβαίνω υψόμετρο, αλαφραίνει η ψυχή μου. Και οι λέξεις πετούν κι αυτές πιο ανάλαφρα σαν αφηγούμαι παραμύθια στα ψηλά. Βρέθηκα στ' Ανώγεια σήμερα, ας είναι καλά η Ρίτα Σουλτάτου, αγαπημένη ψυχή. Στη γιορτή της Κοινωνικής Υπηρεσίας του Δήμου που μαζί με το...

Ν’ ανάβεις πάντα δυο κεριά

Ν’ ανάβεις πάντα δυο κεριά

Όταν έμενα στις Μέλαμπες, τα μεσημέρια που οι χωριανοί είχανε 'ποφάει κι αποσύρονταν στις κάμαρές τους, έπαιρνα τον δρόμο για την Αγία Παρασκευή. Τη μικρή Βασιλική του 14ου αιώνα, στον πλάτανο του χωριού. Στις λιγοστές αλλά περιποιημένες καρέκλες, είχα βρει τη θέση...

Ευχή και κατάρα τα βουνά

Ευχή και κατάρα τα βουνά

Έρχεται μία στιγμή σε κάθε ταξίδι, που πιάνω τον εαυτό μου να μουρμουρίζει: "μου λείπουν τα βουνά μου". Και ενώ μπορεί στον ξένο τόπο που βρίσκομαι εκείνη την ώρα ν' αντικρίζω εφτάμορφα βουνά και θάλασσες, ένας στεναγμός θα πορίσει καψαλίζοντας τα μέσα μου. Να μου...